POZOSTAŃMY W KONTAKCIE
Zapisz się na newsletter i otrzymuj jako pierwsza/y informację
o promocjach i nowych wydarzeniach
Czy gwiazdy, którym starożytni magowie przypisywali moc ujawniania tajemnic i odnajdywania rzeczy utraconych, mogą stać się inspiracją do odkrywania nieznanych obszarów naszej własnej świadomości?
24 listopada 2026 roku o godzinie 15:53 czasu polskiego nastąpi pełnia Księżyca na 2°20′ Bliźniąt, w opozycji do Słońca na 2°20′ Strzelca. Tego samego dnia Księżyc przejdzie bardzo blisko Plejad, jednej z najbardziej fascynujących gromad gwiazd naszego nieba, znanej od starożytności jako Siedem Sióstr.
W horoskopie pełni Księżyc znajdzie się w bliskiej koniunkcji z Uranem, utworzy trygon z Plutonem oraz kwadraturę z Marsem. Mamy więc do czynienia z konfiguracją, która w astrologii łączy symbolikę wiedzy i odkrywania prawdy z gwałtownymi zmianami perspektywy, procesami głębokiej transformacji oraz napięciem mogącym towarzyszyć przełamywaniu dotychczasowych ograniczeń.
Jednak prawdziwa tajemnica tej pełni sięga znacznie dalej. Przez stulecia Plejady zajmowały szczególne miejsce w astrologii magicznej, hermetyzmie i dawnych traktatach poświęconych właściwościom gwiazd. Przypisywano im zdolność ujawniania rzeczy ukrytych, odnajdywania tego, co utracone, wzmacniania widzenia i przywoływania niewidzialnych istot.
W źródłach historycznych pojawiają się trzy niezwykłe motywy: lampa, kryształowy talizman oraz kobieta z prawą dłonią uniesioną ku niebu. Każdy z nich należy do określonej tradycji magii astralnej i może stać się inspiracją do współczesnej pracy z własną świadomością.
Bliźnięta symbolizują poznawanie rzeczywistości, zdobywanie informacji, komunikację, rozumowanie i tworzenie związków między pozornie odległymi faktami. Strzelec, zajmujący przeciwległą część zodiaku, kieruje uwagę ku znaczeniu, filozofii, światopoglądowi i poszukiwaniu szerszej prawdy. Podczas pełni oba te porządki zostają ze sobą skonfrontowane.
Możemy posiadać ogromną ilość informacji, a jednocześnie nie rozumieć ich rzeczywistego znaczenia. Możemy również być głęboko przekonani o słuszności własnego światopoglądu, nie dostrzegając faktów, które podważają jego fundamenty. Wiedza nie zawsze oznacza zrozumienie. A zrozumienie nie zawsze przychodzi wraz z kolejną informacją. Czasami potrzebujemy zupełnie nowej perspektywy. Właśnie dlatego szczególnie interesująca staje się obecność Urana.
Uran, znajdujący się w pierwszych stopniach Bliźniąt, tworzy bliską koniunkcję z Księżycem. W astrologii jest symbolem nagłych odkryć, przełamywania schematów, intelektualnej niezależności oraz wychodzenia poza utrwalony sposób postrzegania świata. W połączeniu z Księżycem może wskazywać na proces, w którym nowa informacja lub doświadczenie wywołuje silną reakcję emocjonalną.
Nie zawsze będzie to reakcja przyjemna. Odkrycie prawdy bywa bowiem równoznaczne z koniecznością porzucenia przekonania, które przez wiele lat zapewniało nam poczucie bezpieczeństwa. Może pojawić się potrzeba większej niezależności, zakwestionowania dotychczasowych decyzji albo spojrzenia na własne życie z dystansu, który wcześniej wydawał się niemożliwy.
Z perspektywy psychologii szczególnie interesująca jest możliwość rozpoznania mechanizmów, które dotąd pozostawały poza naszą świadomą uwagą. Niekiedy przełomowe odkrycie nie dotyczy wcale świata zewnętrznego. Dotyczy nas samych.
Drugim ważnym elementem listopadowej pełni jest kwadratura Księżyca do Marsa znajdującego się pod koniec Lwa. Ten aspekt wprowadza do konfiguracji element napięcia, silnych reakcji i potrzeby działania. W symbolicznym języku astrologii może wskazywać na konflikt pomiędzy tym, co odczuwamy, a tym, w jaki sposób próbujemy wyrazić własną wolę.
Nowa wiedza może naruszyć nasze poczucie dumy, dotychczasowy obraz siebie albo sposób, w jaki pragniemy być postrzegani przez innych. W takich okolicznościach szczególnie łatwo pomylić obronę własnego stanowiska z rzeczywistym poszukiwaniem prawdy. Nie każda gwałtowna reakcja oznacza, że wydarzyło się coś złego. Czasami pokazuje jedynie, że dotknęliśmy obszaru, który ma dla nas ogromne znaczenie.
Pytanie brzmi: czy wykorzystamy tę energię do kolejnego konfliktu, czy do świadomej zmiany?
Pełnia tworzy również trygon z Plutonem znajdującym się w pierwszych stopniach Wodnika. To aspekt szczególnie interesujący w kontekście odkrywania rzeczy ukrytych. W astrologii psychologicznej Pluton symbolizuje procesy głębokiej transformacji, konfrontację z tym, co wyparte, oraz mechanizmy, które mogą działać poza bezpośrednią kontrolą świadomości.
Jego harmonijny aspekt z Księżycem można interpretować jako możliwość dotarcia do przyczyn, a nie wyłącznie objawów określonej sytuacji. Możemy rozpoznać, dlaczego powtarzamy pewne zachowania, dlaczego określone relacje wywołują w nas tak silne emocje albo co rzeczywiście stoi za naszym oporem przed zmianą.
W tej konfiguracji interesujące jest również zbliżenie Urana do ścisłego trygonu z Plutonem. Oba symbole łączy motyw przemiany - Uran poprzez nagłe przełamanie dotychczasowego porządku, Pluton poprzez głębszą reorganizację tego, co przez długi czas pozostawało ukryte.
Możemy nie tylko odkryć coś nowego. Możemy również zrozumieć, dlaczego wcześniej nie byliśmy gotowi tego zobaczyć.
Plejady, oznaczane astronomicznie jako M45, są gromadą otwartą położoną w gwiazdozbiorze Byka, w odległości około 445 lat świetlnych od Ziemi. Ich najjaśniejsze gwiazdy można dostrzec gołym okiem przy sprzyjających warunkach obserwacji. W mitologii greckiej Plejady przedstawiano jako siedem córek Atlasa i Plejone.
Gwiazdy te odgrywały ważną rolę w dawnych kalendarzach, mitologii, astronomii oraz praktykach magicznych. Z czasem zaczęto przypisywać im także szczególne znaczenia astrologiczne, związane z poznaniem, widzeniem, ujawnianiem tajemnic i odnajdywaniem rzeczy utraconych.
Z astronomicznego punktu widzenia Plejady znajdują się w gwiazdozbiorze Byka. Podczas pełni 24 listopada Księżyc również będzie widoczny na tle tego gwiazdozbioru. Natomiast według zodiaku tropikalnego, stosowanego najczęściej w astrologii europejskiej, Księżyc znajdzie się na 2°20′ Bliźniąt.
Wynika to z precesji osi Ziemi, która powoduje stopniowe przesuwanie się punktów równonocy względem gwiazd, a tym samym różnicę pomiędzy położeniem obiektów w gwiazdozbiorach a ich pozycjami w zodiaku tropikalnym.
24 listopada około godziny 13:05 czasu polskiego nastąpi geocentryczna koniunkcja Księżyca z Alcyone, jedną z najjaśniejszych gwiazd Plejad. Natomiast pełnia Księżyca osiągnie dokładność o godzinie 15:53.
Z niektórych obszarów Ziemi możliwe będzie nawet obserwowanie zakrywania poszczególnych gwiazd Plejad przez Księżyc. Samo intensywne światło pełni utrudni jednak dostrzeżenie wielu słabszych gwiazd gromady.
Ten astronomiczny szczegół ma niezwykłą wartość symboliczną. Czasami właśnie nadmiar światła przesłania nam to, co pragniemy zobaczyć. Podobnie dzieje się z naszym umysłem. Nadmiar informacji, silnych emocji i interpretacji może sprawić, że tracimy zdolność rozpoznania tego, co istotne. Odkrywanie prawdy nie zawsze polega więc na poszukiwaniu kolejnych odpowiedzi. Czasami wymaga zatrzymania się i dostrzeżenia tego, co wcześniej pozostawało w cieniu.
Heinrich Cornelius Agrippa renesansowy filozof, astrolog i autor dzieła De occulta philosophia libri tres, opisywał wizerunki związane z gwiazdami stałymi. Wśród symboli przypisywanych Plejadom pojawia się postać młodej dziewczyny oraz wizerunek lampy. Według dawnej tradycji miały one sprzyjać ujawnianiu tajemnic, odkrywaniu rzeczy ukrytych, wzmacnianiu widzenia, a także przywoływaniu duchów i wzbudzaniu wiatru.
Symboliczna praktyka ze światłem i płomieniem, którą przedstawię w dalszej części artykułu, nawiązuje do tego niezwykłego motywu. Ogień od tysięcy lat był jednym z najważniejszych symboli poznania, przemiany i obecności świadomości. W ciemności nie rozpoznajemy kształtów. Dopiero światło pozwala nam zobaczyć to, co wcześniej istniało poza granicami naszego widzenia.
Nie każda tajemnica znajduje się poza nami. Niektóre czekają na odkrycie w naszym własnym wnętrzu.
Światło staje się tutaj symbolem procesu uświadamiania - stopniowego rozpoznawania emocji, potrzeb i przekonań, które wpływają na nasze wybory.
W tradycji znanej jako Liber de quindecim stellis, czyli Księga piętnastu gwiazd, przypisywanej Hermesowi, Plejady należą do szczególnie ważnych gwiazd i grup gwiazd wykorzystywanych w magii astralnej. Tekst zachował się w średniowiecznych przekazach i różnych wariantach rękopiśmiennych, stanowiąc część tradycji hermetycznej.
Plejadom podporządkowano między innymi kryształ górski, nasiona kopru włoskiego oraz kadzidłowiec. Według dawnych przekazów talizman wykonany z wykorzystaniem odpowiednich materiałów i symboli miał sprzyjać ujawnianiu sekretów, odnajdywaniu rzeczy utraconych oraz wzmacnianiu widzenia.
Podczas pełni 24 listopada Księżyc znajdzie się w koniunkcji z Plejadami, co stanowi jedną z przesłanek obecnych w dawnej tradycji talizmanicznej. To właśnie ten szczególny związek Księżyca z gromadą gwiazd inspiruje nas do wykonania rytuału.
Do naszej praktyki wykorzystamy kryształ górski, nasiona kopru włoskiego, kadzidłowiec oraz symbol siedmiu najjaśniejszych gwiazd Plejad, który samodzielnie narysujemy na kartce.
Symboliczne znaczenie talizmanu prowadzi nas do interesującego pytania: czym właściwie jest rzecz utracona? Może być przedmiotem, którego poszukujemy, wiedzą, informacją albo rozwiązaniem problemu. Może być również miłością, poczuciem dobrostanu, radością, zdolnością, pasją, marzeniem lub możliwością, którą kiedyś porzuciliśmy.
W tym znaczeniu odnajdywanie rzeczy utraconych może stać się procesem odzyskiwania kontaktu z własnym potencjałem. Niektóre zasoby nie znikają bezpowrotnie. Niekiedy przestajemy jedynie po nie sięgać.
Kolejny niezwykły motyw odnajdujemy w Picatrix, jednym z najważniejszych średniowiecznych traktatów magii astralnej. Dzieło wywodzi się z arabskiego tekstu Ghāyat al-Ḥakīm, później przetłumaczonego na języki europejskie.
Znajduje się w nim opis wizerunku związanego z trzecią stacją księżycową, znaną jako Al-Thurayya, czyli Plejady. Historyczny tekst przedstawia siedzącą kobietę z prawą dłonią uniesioną ponad głowę. Zgodnie z przekazem należało wykonać jej wizerunek w odpowiednich warunkach astrologicznych, owinąć go tkaniną oraz zastosować określone aromatyczne substancje. W oryginalnej praktyce wykorzystywano również srebrny pierścień z wizerunkiem oraz wezwanie istoty przypisanej tej stacji księżycowej.
Celem talizmanu było pozyskiwanie pomyślności i wszelkich dóbr.
Szczególnie interesująca jest sama postać kobiety i symbolika jej gestu. Kobieta pozostaje w pozycji siedzącej, związanej z ziemią i światem materialnym, a jednocześnie unosi prawą dłoń ku niebu, kierując ją symbolicznie w stronę Plejad. Możemy odczytać ten gest jako zwrócenie się do gwiazd, do wszechświata, z prośbą o pomoc, wsparcie i otwarcie nowych możliwości.
Wyciągnięta dłoń staje się więc wyrazem intencji, świadomego skierowania własnej woli ku temu, czego pragniemy. Jednocześnie kobieta nie odrywa się od ziemi. Pozostaje osadzona w świecie materialnym, w rzeczywistości, w której jej pragnienie ma znaleźć urzeczywistnienie.
To niezwykle piękny symbol uziemienia prośby. Zwracamy się ku niebu, ku Plejadom, ku temu, co wykracza poza nasze dotychczasowe doświadczenie, ale pozostajemy zakorzenieni w rzeczywistości. Intencja nie ma pozostać jedynie marzeniem. Ma odnaleźć swoje miejsce w naszym życiu.
W gwiazdowej tradycji wyznaczania stacji księżycowych Al-Thurayya odpowiada obszarowi Plejad. Jej granice obejmują w przybliżeniu współczesny zakres od 29° Byka do 10° Bliźniąt zodiaku tropikalnego.
Podczas pełni 24 listopada Księżyc na 2°20′ Bliźniąt znajdzie się właśnie w tym obszarze, zgodnie z gwiazdową tradycją trzeciej stacji Al-Thurayya.
To szczególne położenie Księżyca, jego bliskość Plejad oraz historyczny wizerunek kobiety z uniesioną prawą dłonią stanowią inspirację do trzeciego rytuału, poświęconego pomyślności, otwieraniu nowych możliwości i świadomemu kierowaniu własnej intencji ku temu, co pragniemy urzeczywistnić.
Trzy poniższe praktyki nawiązują do różnych nurtów dawnej astrologii magicznej. Pierwsza wykorzystuje symbol lampy opisany przez Agrippę. Druga odwołuje się do hermetycznej tradycji kryształowego talizmanu Plejad. Trzecia czerpie inspirację z przedstawienia kobiety o uniesionej prawej dłoni, znanego z Picatrix.
Wszystkie trzy zostały opracowane jako współczesne praktyki symboliczne, zachowujące najważniejsze motywy historyczne. Każda z nich odpowiada na inne pytanie: co pragnę odkryć? Co pragnę odzyskać? Na co jestem gotowa lub gotowy się otworzyć?
Inspiracja: Heinrich Cornelius Agrippa, De occulta philosophia.
Intencja: poznanie prawdy, rozpoznanie ukrytych przyczyn sytuacji, większa jasność myślenia oraz otwarcie na znaczenie snów i intuicyjnych skojarzeń.
Przygotuj niewielką świecę, najlepiej wykonaną z naturalnego wosku pszczelego. Może to być również biała świeca. Umieść ją bezpiecznie w stabilnym lampionie lub odpowiednim świeczniku. Najlepiej wybrać świecę niedużą, tak aby mogła wypalić się do końca w czasie, w którym możesz pozostawać przy niej i nadzorować płomień.
Przygotuj również kartkę papieru i coś do pisania.
Na jednej stronie kartki narysuj symbol światła, który jest Ci szczególnie bliski. Dla jednej osoby będzie to płonąca świeca, dla innej stara lampa oliwna, a dla kogoś jeszcze latarnia morska, której światło wskazuje drogę w ciemności. Wybierz taki wizerunek, który najlepiej oddaje Twoje osobiste rozumienie światła jako symbolu poznania i odkrywania prawdy.
Na odwrotnej stronie kartki zapisz swoją intencję. Zastanów się nad jednym pytaniem, które od pewnego czasu pozostaje bez odpowiedzi. Może dotyczyć relacji, sytuacji zawodowej, własnych emocji, decyzji, którą musisz podjąć, albo tajemnicy, której znaczenie pragniesz zrozumieć. Postaraj się sformułować pytanie możliwie precyzyjnie.
Zapal świecę i umieść kartkę z narysowanym symbolem światła obok niej, w bezpiecznej odległości od płomienia. Usiądź wygodnie i przez dłuższą chwilę obserwuj światło. Pozwól, aby Twoje myśli stopniowo się uspokoiły, a uwaga skoncentrowała się na pytaniu, które zostało zapisane na kartce.
Następnie wypowiedz własnymi słowami swoją intencję. Możesz zainspirować się poniższym tekstem:
„Niech światło odsłoni przede mną to, co pozostawało ukryte. Niech zobaczę prawdę bez lęku i bez złudzeń. Niech stanie się dla mnie widoczne to, co potrzebuję zrozumieć”.
Pamiętaj jednak, że najważniejsze są Twoje własne słowa. Wypowiedz je w sposób, który jest dla Ciebie najbardziej naturalny i najpełniej wyraża to, czego naprawdę pragniesz się dowiedzieć.
Pozostań przy świetle tak długo, jak czujesz taką potrzebę. Skupiaj uwagę na płomieniu, swojej intencji i emocjach, które pojawiają się podczas tej praktyki. Nie spiesz się. Możesz pozostać w tej atmosferze aż do wypalenia świecy, pod warunkiem że przez cały czas pozostajesz przy niej, albo zakończyć wcześniej, kiedy poczujesz, że nadszedł odpowiedni moment.
Następnie odpowiedz pisemnie na trzy pytania:
Co już wiem, choć dotąd nie chciałam lub nie chciałem tego uznać?
Jakich informacji rzeczywiście mi brakuje, aby zrozumieć sytuację, która mnie interesuje?
Co mogę konkretnie zrobić w świecie rzeczywistym, aby dowiedzieć się więcej o tym, na czym mi zależy?
Zachowaj kartkę. Wieczorem 24 listopada, przed położeniem się spać, możesz ponownie przeczytać zapisane pytanie i umieścić kartkę pod poduszką. Następnego ranka, koniecznie zaraz po przebudzeniu, zapisz sny, które pamiętasz, oraz pierwsze myśli, obrazy i skojarzenia pojawiające się w Twojej świadomości.
Inspiracja: tradycja Liber de quindecim stellis oraz korespondencje Plejad opisane przez Agrippę.
Intencja: odnalezienie utraconych przedmiotów, informacji, możliwości, zapomnianych zdolności albo zasobów, z którymi pragniesz ponownie nawiązać kontakt.
Przygotuj kryształ górski, najlepiej naturalny, bez metalowej oprawy, kilka nasion kopru włoskiego, niewielki fragment żywicy kadzidłowca, kartkę papieru, coś do pisania, mały woreczek z naturalnej tkaniny oraz świecę umieszczoną w stabilnym świeczniku.
Zapal świecę. Połóż przed sobą kryształ górski, nasiona kopru włoskiego oraz kadzidłowiec. Na jednej stronie kartki narysuj siedem najjaśniejszych gwiazd Plejad, wzorując się na ich astronomicznym układzie przedstawionym na ilustracji zamieszczonej w artykule.
Po drugiej stronie zapisz to, co pragniesz odnaleźć. Postaraj się określić swoją intencję możliwie precyzyjnie. Jeżeli szukasz konkretnego przedmiotu, przypomnij sobie okoliczności, w których widziano go po raz ostatni. Jeżeli pragniesz odzyskać utraconą możliwość, zastanów się, kiedy i dlaczego przestała być dla Ciebie dostępna.
Być może pragniesz odnaleźć miłość w swoim życiu, odzyskać poczucie dobrostanu, radość, wewnętrzną równowagę albo kontakt z zapomnianą częścią siebie. Może chodzić o zdolność, talent lub pasję, które kiedyś były dla Ciebie ważne, lecz z biegiem czasu przestały znajdować miejsce w Twoim życiu. Zapisz to, co ma dla Ciebie rzeczywiste znaczenie.
Następnie połóż kryształ na kartce, obok niego umieść nasiona kopru i żywicę kadzidłowca. Skoncentruj uwagę na swojej intencji i wypowiedz słowa, które najlepiej oddają Twoje pragnienie. Możesz wykorzystać poniższą inspirację:
„Przywołuję do świadomości to, co zostało zapomniane. Otwieram się na wiedzę, która pomoże mi odnaleźć to, czego szukam. Niech staną się widoczne właściwe ślady, informacje i możliwości, a to, co mogę odzyskać, niech ponownie znajdzie miejsce w moim życiu”.
Najważniejsze, abyś wypowiedziała lub wypowiedział swoją intencję w sposób naturalny, zgodny z własnymi odczuciami. Nie musisz powtarzać zaproponowanych słów dosłownie.
Weź kryształ do dłoni i wyobraź sobie siedem jasnych punktów Plejad. Przez chwilę skoncentruj uwagę na tym, czego pragniesz. Następnie zastanów się, jaki pierwszy konkretny krok możesz wykonać, aby przybliżyć się do odnalezienia tego, co zostało utracone.
Umieść kryształ, kartkę, nasiona kopru i kadzidłowiec w woreczku z naturalnej tkaniny. Przez kolejnych siedem dni noś woreczek przy sobie, traktując go jako symbol swojej intencji i przypomnienie o tym, czego poszukujesz.
W tym czasie zwracaj szczególną uwagę na informacje, rozmowy, spotkania i pozornie przypadkowe sytuacje. Nie szukaj wyłącznie niezwykłych czy magicznych znaków. Informacje, których potrzebujemy, bardzo często docierają do nas w sposób zupełnie prozaiczny. Mogą pojawić się podczas zwyczajnej rozmowy, w słowach przypadkowo spotkanej osoby, w obrazie, który przyciągnie naszą uwagę, albo w informacji, na którą wcześniej nie zwrócilibyśmy uwagi.
Przez siedem dni zapisuj istotne spostrzeżenia, wspomnienia i nowe możliwości. Pozostań uważna lub uważny na rzeczywistość, ponieważ to właśnie w niej mogą pojawić się odpowiedzi, których poszukujesz.
Najważniejsze przesłanie tego rytuału jest następujące: niektóre rzeczy odzyskujemy nie dlatego, że nagle powracają znikąd, lecz dlatego, że ponownie rozpoznajemy ich wartość i zaczynamy świadomie po nie sięgać.
Inspiracja: Picatrix, trzecia stacja księżycowa Al-Thurayya.
Intencja: otwarcie na pomyślność, miłość, wiedzę, dobrobyt i nowe możliwości oraz rozpoznanie ograniczeń, które utrudniają ich przyjęcie.
Praktyka nawiązuje do siedzącej kobiety z prawą dłonią uniesioną ponad głowę. W historycznym obrzędzie chodziło o pozyskiwanie wszelkich dóbr.
Przygotuj rysunek kobiety siedzącej z prawą dłonią uniesioną ponad głowę, niewielki kawałek jasnej tkaniny oraz sznurek lub wstążkę.
Zastanów się, w jakiej dziedzinie życia pragniesz otworzyć się na większą pomyślność. Może dotyczyć to miłości, relacji, pracy, spraw materialnych, twórczości albo rozwoju własnych zdolności. Wybierz jeden najważniejszy obszar, któremu pragniesz poświęcić swoją intencję.
Usiądź wygodnie i przez chwilę spoglądaj na wizerunek kobiety przedstawionej na swojej kartce. Następnie przyjmij dokładnie taką samą pozycję jak ona. Jest to niezwykle ważny element tego rytuału.
Pozostań w pozycji siedzącej, czując stabilne oparcie ciała i kontakt z ziemią. Następnie powoli unieś prawą dłoń ponad głowę, kierując ją ku górze, podobnie jak kobieta przedstawiona na rycinie.
Wyobraź sobie, że wyciągasz dłoń w kierunku Plejad, ku gwiazdom, ku wszechświatowi, do którego zwracasz się ze swoją prośbą. Ten gest jest symbolicznym wyrażeniem intencji. Nie jest jedynie prośbą o otrzymanie czegoś. Jest również świadomym otwarciem się na możliwość przyjęcia tego, czego pragniesz.
Jednocześnie pozostajesz w pozycji siedzącej, związanej z ziemią i światem materialnym. To właśnie istota tego gestu - uziemienie prośby. Kierujesz swoją intencję ku niebu, ale pozostajesz w rzeczywistości, w której ma ona zostać urzeczywistniona.
Pozostań przez chwilę w tej pozycji, wyobrażając sobie nad sobą siedem jasnych gwiazd Plejad. Następnie wypowiedz własnymi słowami swoją prośbę. Możesz zainspirować się poniższym tekstem:
„Otwieram się na możliwości, których dotąd nie dostrzegałam lub nie dostrzegałem. Uwalniam się od przekonań, które ograniczają mój rozwój. Przyjmuję wiedzę, miłość i pomyślność, które mogę świadomie tworzyć i rozwijać w swoim życiu”.
Wypowiedz te słowa w sposób, który jest dla Ciebie najbardziej naturalny. Możesz je zmienić, rozwinąć albo zastąpić własnymi, tak aby jak najpełniej wyrażały Twoją intencję.
Następnie powoli opuść dłoń. Weź przygotowany sznurek lub wstążkę i zawiąż na nim trzy luźne węzły. Pierwszy niech symbolizuje lęk przed zmianą. Drugi - przekonanie, które ogranicza Twoje możliwości. Trzeci - przywiązanie do sytuacji, która nie pozwala Ci pójść dalej.
Zacznij powoli rozwiązywać węzły. Przy każdym z nich zastanów się, w jaki sposób dane ograniczenie przejawia się w Twoim codziennym życiu. Co sprawia, że trudno Ci przyjąć nowe możliwości? Jakie przekonania mogą ograniczać Twoją gotowość do zmiany? Czy istnieje coś, czego kurczowo się trzymasz, mimo że przestało Ci służyć?
Rozwiązując kolejne węzły, wyobrażaj sobie, że stopniowo uwalniasz przestrzeń dla tego, co nowe. Nie chodzi o zaprzeczanie własnym emocjom, ale o świadome rozpoznanie ograniczeń, które dotychczas wpływały na Twoje wybory.
Kiedy wszystkie trzy węzły zostaną rozwiązane, ponownie przyjmij pozycję kobiety z ryciny. Usiądź stabilnie, poczuj kontakt z ziemią i unieś prawą dłoń ponad głowę. Tym razem skieruj uwagę wyłącznie na to, co pragniesz stworzyć, przyjąć lub rozwinąć w swoim życiu.
Wyobraź sobie tę możliwość możliwie wyraźnie. Pozostań przez chwilę w tej pozycji, pozwalając, aby Twoja intencja nabrała konkretnego znaczenia.
Zawiń wizerunek kobiety w jasną tkaninę i zachowaj go przez siedem dni. W tym czasie podejmij przynajmniej jedno konkretne działanie związane z intencją, którą wybrałaś lub wybrałeś.
Jeżeli dotyczy ona miłości, zastanów się, co możesz zmienić we własnym sposobie budowania relacji. Jeśli chodzi o pomyślność materialną, poszukaj możliwości, której wcześniej nie dostrzegałaś lub nie dostrzegałeś. Jeżeli pragniesz większej wiedzy, rozpocznij naukę, zadaj ważne pytanie albo powróć do zagadnienia, które od dawna Cię fascynuje.
Istotą tej praktyki jest przejście od oczekiwania na zmianę do gotowości, by stać się jej świadomym uczestnikiem.
Pełnia 24 listopada 2026 roku łączy kilka niezwykle interesujących symboli. Bliźnięta kierują uwagę ku informacji i wiedzy. Uran wskazuje na możliwość przełamania dotychczasowych przekonań. Mars wprowadza napięcie związane z koniecznością zmiany i potrzebą działania. Pluton symbolizuje proces dotarcia do głębszych przyczyn tego, co przeżywamy.
Plejady przywołują pamięć dawnych tradycji, w których gwiazdy stawały się symbolami tajemnic, poznania i odnajdywania rzeczy utraconych. W tym kontekście trzy przedstawione rytuały tworzą spójną opowieść o procesie przemiany.
Lampa pozwala symbolicznie oświetlić to, co pozostawało ukryte. Kryształ przypomina o tym, co zostało utracone lub zapomniane. Kobieta z uniesioną dłonią wyraża gotowość do przyjęcia nowych możliwości.
Możemy rozpoznać w nich trzy kolejne etapy pracy z własną świadomością: zobaczyć, odzyskać i otworzyć się na nowe.
Być może największe odkrycia nie zawsze polegają na zdobywaniu kolejnej wiedzy. Czasami przychodzą wtedy, kiedy zaczynamy rozumieć znaczenie czegoś, co od dawna było częścią naszego doświadczenia.
A gwiazdy, na które spoglądali dawni magowie, mogą stać się inspiracją do postawienia pytania:
Co pozostaje przede mną ukryte nie dlatego, że znajduje się poza moim zasięgiem, lecz dlatego, że dotąd nie byłam lub nie byłem gotowy tego zobaczyć?
Być może właśnie tutaj rozpoczyna się najważniejsza przemiana. Nie w odległych gwiazdach, lecz w sposobie, w jaki zaczynamy rozpoznawać siebie i rzeczywistość, w której żyjemy.
Udanej Pełni💫✨🙂
Aleksandra Kapela
MOŻE CIĘ ZAINTERESOWAĆ